Səhər açılır, doğma auditoriyanın qapısı sakitcə aralanır. Lövhə önünə keçən bir cüt mühazirə dəftəri, illərin yorğunluğunu baxışlarında gizlədən müdrik gözlər…

Ali məktəb müəllimi olmaq sadəcə peşə seçimi deyil; bu, gəncliyin ən çılğın, ən axtarışda olan illərinə bələdçilik etmək, bir ömrü başqalarının işıqlı gələcəyi üçün şam kimi əritməkdir. Biz hər il yeni gələnləri qarşılayır, bir neçə ildən sonra isə onları böyük həyata yola salırıq. Auditoriyalar hər payız yeni səslərlə dolsa da, divarlar arasında keçən illər müəllimin saçında ağ dənlərə, alnında isə dərin qırışlara çevrilir.

Bəzən elə gəlir ki, mühazirə zalındakı o bir neçə saatlıq sakitlik dənizin dərinliyindəki sakitliyə bənzəyir. O dənizdə hər söz, hər bir təfəkkür qığılcımı bir gəncin taleyini şəkilləndirir. Məhz burada — ali təhsil ocaqlarının doğma divarları arasında — gələcəyin alimləri, mühəndisləri, iqtisadçıları və rəhbərləri boy atır. Müəllim isə həmin böyük uğurların arxasında qalan, adətən adı səhnədə deyil, ürəklərdə yazılan adsız qəhrəmandır.

Vaxt keçir, tələbələr məzun olur, böyük şəhərlərə, müxtəlif talelərə yollanırlar. Müəllim isə yenidən o eyni lövhənin, eyni auditoriyanın önünə qayıdır. Çünki onun missiyası bitmir: o, zamanın fövqündə duraraq cəmiyyətə ziyalılıq, ləyaqət və elm işığı paylamaqda davam edir.

Bu gün — Müəllimlər Günündə — saçını auditoriya tozunda ağartmış, hər bir tələbəsinin uğurunu öz övladının uğuru kimi yaşayan, bilik və mənəviyyat xəzinəsini qarşılıqsız bəxş edən bütün ali məktəb müəllimlərimizin qarşısında baş əyirik.

Əməyiniz, səbriniz və təmənnasız sevginiz üçün təşəkkür edirik. Gününüz mübarək, əziz Müəllimlər!